EFFECT ON 2022

This was unexpected. If I am to guess who will die first, among the former Presidents. Of course I will go with the oldest, for that is the natural thing to happen. But Former President Ramos, is still strong as a bull. Or at least with the sick, and that's Former President Estrada, who has been infected by COVID-19. Yes, the predecessor of President Duterte, has been known to have been sicked, for he has loss weight in some of the recent photos. But I didn't expect him to die this fast, or even this time.

Me and my mother, always talks about politics, on guessing who will win the Presidency. Of course the overwhelming guess, is the Presidential daughter, Mayor Sara Duterte. But we are both open to the possibilities, that something might happen, that will alter the course of the race.

In 1983, Ninoy Aquino was assassinated. In 1986, Cory became President. In 2009, Cory died of her illness. In 2010 Noynoy became President. You see the pattern, whenever an Aquino dies, an Aquino becomes President.

But before you come into a conclusion, hear this. Back then, there was no social media. And social media, was overwhelming against the party, which he belongs. And he has not a non-favorable consensus. Which I will not enumerate, for it's inappropriate this time.

And I think, the sisters especially Kris Aquino, doesn't want to be entangled anymore in politics. And I think the former President doesn't even want to be President, but the blabber mouth, at the funeral of their mother, somewhat hinted and pushed him to run. 

If Kris will somewhat run. It would only had an effect on the Liberal Party. Leni Robredo might be forced to not run, to give way for Kris Aquino. Just like Mar Roxas did.

But before you turn your empathy and sympathies into vote. Hear this,this is the party of the administration that cause the WPS debacle. And the one who is pushing for a retake of the territory. I am not against it, but we are not strong enough, and will never be strong enough. And we are not sure on how America will respond. Their actions might led to war. Even if we are not colonized, we will suffer damages, that might be years to repaired, or not at all for that matter. So think first, and don't base your votes on emotions. Stakes are high on the next elections

IS HE ON TO SOMETHING?

Umamin na nga si President Noynoy Aquino na nagde-date sila ng isang Philippine based Korean na si Grace Lee, at ang Grace Lee naman, bagaman wala pa, ay hindi ikinahihiya na mainvolved sa Pangulo. Hindi gaya ng mga dating naugnay sa Pangulo, pagkatapos ng hiwalayan nila ni Valenzuela Councilor Shalani Soledad, na asawa na ni Pasig Representative Roman Romulo.

Pagkatapos nga ng lumabas na balita, na may kinalaman sa sigalot ng Iran at Amerika, na ngayon ay tila idadamay pa ang nanahimik na bansang China, ay lalo ngang tumindi ang aking hinala.

Isa-isahin muna natin:

Ayon nga sa balitang lumabas sa RT(Russia Today) noong January 31 2012, ay plano diumano ng Administrasyong Aquino na pabalikin ang mga base militar ng Amerika, na lubhang hindi ikinatutuwa ng China. Ito nga ang unang punto.

Ikalawa ang pagmamadali ng Senado, na may malaking bilang ang partido ng Pangulo na Liberal, kasama na rin ang kaalyado nila na PMP(Puwersa ng Masang Pilipino), na matapos ang paglilitis sa Chief Justice ng Korte Suprema na si Renato Corona, na ang batayan naman ng paghatol ay hindi ang ebidensya, kundi boto ng hukom, na mga Senador.

Ikatlo, ang napakabilis na modernisasyon ng Hukbong Sandatahan, hindi ba't itoy magpapasaya sa mga kawal?

Tatlong Punto na pawang mahalaga, ako nga lang ba ang nakakapansin o baka may iba rin? Ewan ko. Ang base militar nga ng Amerika sa Pilipinas, ang ginamit ni Marcos para ma-extend sa puwesto ito nga ay sa tulong ng Amerika. Kung sakali at mapatalsik nga sa puwesto si Chief Justice Renato Corona, ay lubhang lalakas ang kapangyarihan ng Pangulo, makukulong sigurado si Gloria Arroyo. Kahalintulad lamang ito ng "The Great Purge" ni Stalin, at "Night of the Long Knives" ni Hitler. Ang kaibahan nga lang ay hindi pa pumapatay si Pangulong Aquino. Hawak niya nga ang malaking bilang sa Kamara, ito nga ang lalong nagpatibay ng aking hinala.

Sa mga makakabasa nga nito, maging mapagmatyag tayo, dati na tayong pumalpak, akala natin noon, mabait si Gloria, yun pala ay walanghiya. Baka sinasakyan lang ngayon, ng Administrasyong ito, ang kapalpakan ni Gloria para sa isang mas hindi kanais-nais na mangyayari. Totoo nga bang tinatahak natin ang daang matuwid? o PNOY's Road to Dictatorship? tanong lang naman, walang personalan.

SONA AT SINE

SONA at SINE, ano ang kanilang pagkakatulad?, sa katotohanan ay hindi ko alam, isa lang ang alam ko,pareho silang may istorya. Ang SONA, o State Of the Nation Address ni Pangulong Noynoy Aquino, ay may istorya ng kaniyang pamamalakad, at ng pamamalakad ng dating Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo sa pamahalaan. Ang SINE naman, ay may istorya na ibig ikuwento ng direktor nito. Tatalakayin ko nga ngayon sa entry na ito ang dalawang magkahiwalay na paksang ito.

Unang Paksa:SONA

Daang Matuwid. Ito nga ang ipinangakong daang tatahakin ng administrasyong Aquino. At sa pagdaan niya dito ay walang wang-wang. Ang wang-wang nga ang halos naging tema ng buong SONA ni Pangulong Noynoy Aquino nitong nakaraang linggo. Ang wang-wang ay tumutukoy sa corrupt na pamamaraan ng dating administrasyon.

Marami ngang binanggit ang Pangulo tungkol sa makawang-wang na pamamaraan noon, ngunit ang tumatak sa akin ay ang 1 billion mahigit na nagastos ng PAGCOR sa kape lamang, pumapatak nga na nasa 900 pesos kada isang cup, ito nga ay ayon sa abogadong nagtatanggol sa dating pamunuan ng PAGCOR. Mahal pa rin! Punta na lang kayo sa Starbucks, mahal ang kape doon, pero hindi naman sisiguro aabot ng 900 pesos. Grabeng overpricing. Ganoon din naman ang mga helicopter ng PNP, presyong brand new, pero second-hand pala. Malaman-laman natin ng imbestigahan sa Senado isa lang ang brand new, o fully equipped, at yung iba ay hindi.

Napakarami palang kalokohan na naganap noon na ngayon lang natin nalaman, gaya na lang ng paglalaro ng putik sa Laguna Lake, food for school, hindi pagbabayad ng tamang buwis ng pribadong sektor, at ang sobrang pag-aangkat ng bigas.

Isa naman sa ipinagmamalaki ng administrasyong ito ay ang pagbaba diumano ng hunger rate ng bansa, na hindi ako masyadong kumbinsido, pero maaari akong maniwala. Bakit? Baka kasi namatay na sa gutom yung iba, kaya kaunti na lang ang nagugutom.

Bilib ng ako sa SONA ngayon, dahil nga ito'y nasa wikang Filipino, na siyang marapat lang naman, Pilipino ang kausap mo ay dapat sa kanilang wika ka rin magsalita, di dapat Ingles, kung saan hindi lahat ay nakakaintindi.

Ito nga ang pinakagusto sa buong talumpati, ang linyang ito: "Ang sa Pilipinas ay sa Pilipinas; kapag tumapak ka sa Recto Bank, para ka na rin tumapak sa Recto Avenue" at ito "Wala tayong balak mang-away, pero kailangan ding mabatid ng mundo na handa tayong ipagtanggol ang atin. Pinag-aaralan na rin po natin ang pag-angat ng kaso sa West Philippine Sea sa International Tribunal for the Law of the Sea".

Marami ngang pagbubunyag at pagmamalaki sa SONA ni Pangulong Noynoy Aquino. Ngunit ang Pinakamatinding ibinunyag, ay ang bagong Ombudsman, ang dating Associate Justice Conchita Carpio-Morales. Kaya ng marahil ng maalaman ito ni Gloria, ay biglang sumakit ang leeg, at naisugod tuloy siya sa St Lukes sa Taguig. Maluwalhati namang nairaos ang operasyon ng dating Pangulo. Buti na lang at hindi namatay, para mapagdusahan niya ang kaniyang mga kasalanan sa bansang Pilipinas. Bakit ganoon ang mga politiko, kung kailan malapit, o di kaya nakakulong na, dumadami ang sakit? Samantalang noong namamayagpag pa sila, wala naman.

Ngunit kung titignan niyo, lahat ng binanggit sa SONA ay para i self-glorify ang administrasyong ito. Hindi dama ng mas nakakaraming pinoy. Paano na yung problema sa pagtaas ng presyo ng langis na napakaraming idinadamay at sinasama pag tumaas, ang Maguindanao Massacre, ano na nangyari, hindi nga ito nabanggit. At ang Freedom of Information Act, bakit hindi ito kasama sa priority bills ng administrasyon, ito nga ang sisisgurado na ang daang tatathakin ng administrasyong ito, at ng mga susunod pa ay ang Daang Matuwid. Nauna pa ang pagbili ng Porsche, at panliligaw, may Shalani na kasi, hiniwalayan pa. Ngayon nahihirapan sa paghanap ng bago. Ano ang konklusyon? mamaya na.

Ikalawang paksa: SINE

Puro nga puna ng laman nito. Tila baga nawawalan na ng kwenta ang mga pinapalabas sa sine. Gross na lang ba talaga ang batayan ng paggawa ng pelikula. Lagi na lang kapag Metro Manila Film Festival, ang mapapanood mo Enteng Kabisote, Shake Rattle & Roll, yun at yun lang nakakasawa. Kaya ng hindi dapat Film Festival ang tawag diyan, Circus.

Hindi nga katakataka, na mas mahina ang pelikulang Pilipino kaysa Foreign Films, bakit? wala ng artistic value, wala pang kuwenta ang istorya, lagi mong alam kung ano ang mangyayari sa huli. Meron naman, trailer pa lang, alam mo na walang kuwenta, gaya nalang nung pelikula ni Melai Cantiveros, yung "The Adventures of Pureza, Queen of the Riles".

Marami pang ibang pelikulang ganyan, walang kuwenta, walang art. Tatlo lang yan: Tanga ang Producer, Tanga ang Direktor, at Tanga ang audience na tumatangkilik.

Hindi ko sinisiraan ang pelikulang Pilipino, May mga pelikulang Pilipino na maganda, lalo na nung buhay pa ang Hari, si Fernando Poe Jr. Ngayon din naman ay maganda pa ring pelikula sa mainstream, gaya na lang pag sila Bea at John Lloyd ang gaganap.

May maganada pa ring pelikula, pero na o-overwhelmed ng mga pangit ang mainframe ng mga walang kuwenta. Katunayan niyan walang mainframe sa panahong ito na nakakuha ng award sa Cannes, mula pa sa indie films ang nakasungkit ng award.

Para sa akin ay daig na ng indie ang mainstream Pinoy films. Sa indie kasi, malaya ang direktor sda kaniyang istorya, hindi gaya sa mainstream na kontrolado ng producer, na kita lang ang habol sa paggawa ng pelikula. Quantity over Quality ang umiiral sa mainstream, hindi nga ganoon sa indie, yun ang maganda sa kanila.

Konklusyon:

SONA-Kung hindi dama ng marami, lalo na ng sikmura ang mga mga sinasabi sa SONA,

wala itong kuwenta.

SINE-Huwag pairalin ang Quantity over Quality, para magkaroong saysay ang pelikulang Pilipino.

THE END.

EDSA

February 25, 1986, tuluyang bumagsak ang rehimeng Marcos, na ang idinulot sa ating bansa ay pawang pasakit. Ngunit tila baga nawawalan ng halaga ang mga ipinaglaban at kinamatay ng ating bayani na si Ninoy Aquino.

Nakabalik na nga sa pamahalaan ang pamilya Marcos, at binabalak pa naipalibing sa libingan ng mga bayani ang dating diktador. Kung mangyayari nga ito, ay dapat ipagtayo na rin natin si Hitler ng bantayog sa Alemanya.

Hindi nga totoo ang claim ng Senador Bongbong Marcos, na parang Singapore na tayo ngayon kung nanatili ang kaniyang ama, bagkus ay magiging North Korea na ang Pilipinas, dahil sa paglaganap ng Komunismo noon sa bansa.

Ang mga puwersang nilabanan noon ay nagbalik na muli: mga pagpatay, kawalan ng hustisya, kahirapan, korapsyon, at pagsikil ng kalayaan sa pamamahayag, higit nga itong nasaksihan ng bansa nitong nakaraang administrasyon.

Buti na lang at nahalal ang anak ng mga bayani, na si Presidente Noynoy Aquino. Nawa ay tahakin niya talaga ang kaniyang sinasabi na tuwid na landas. Gaya din ng ginawa ng kaniyang ina, ay ayusin niya ang linya ng kaniyang mga kalihim, gaya ng ginawa ng kaniyang ina ay pagbayarin at singilin ang mga nagpahirap sa bansa, kumain ng kabang yaman ng bansa, gamit ang lahat ng kapangyarihang mayroon siya.

Lagi nawa sanang manatili sa atin ang diwa ng EDSA.